zaterdag 23 mei 2015

Op zoek naar kunst tussen de glammer en de glitter aan de Côte d'Azur - deel 5

In het laatste deel van deze reeks wil ik jullie laten meegenieten van onze laatste dag en avond aan de Côte d'Azur. 
Een bezoek aan Grasse stond al heel lang op ons verlanglijstje. Grasse bevindt zich op ongeveer 18 km van Cannes en op ongeveer 43 km van Nice.  Een ideale gelegenheid dus om de de parfumstad die Patrick Süskind zo mooi beschrijft in zijn boek "Het Parfum" te bezoeken.

Onze eerste stop werd een bezoek aan één van de 3 grote parfumhuizen van Grasse : parfumerie Fragonard. De andere 2 zijn Galimard en Molinard, en als je voldoende tijd hebt, zijn deze 2 zeker ook een bezoek waard.
De kunst van het maken van parfum wilden we wel eens van dichtbij bestuderen. Helaas was de rondleiding met gids door de laboratoria net vertrokken en moesten we zelf op ontdekking uitgaan, maar onze zoon Maarten, die een gepassioneerd parfumliefhebber is, verschafte ons graag tekst en uitleg.



Geuren ontdekken.

De zeepjesfabriek.
Grapje van één van de medewerkers bij Fragonard : ook dit is "kunst".

Na Fragonard en een lekkere Franse lunch was het Musée International de la Parfumerie aan de beurt.
Voor dit museum moet je echt wel minstens een halve dag uittrekken. Je krijgt er in chronologische volgorde de hele geschiedenis van de parfumkunst voorgeschoteld en de uitzonderlijke collectie van parfum gerelateerde voorwerpen is betoverend mooi. Welkom in de wereld van het parfum...










Een "parfumorgel"
Ook de stad Grasse zelf is super leuk om te ontdekken. En zeg nu zelf : wat is er leuker dan verloren lopen in smalle steegjes tussen middeleeuwse gebouwen om op iedere hoek of pleintje weer iets nieuws en boeiends te ontdekken. In de zomer is het er op de koppen lopen maar toen wij er waren (eind april) was het er aangenaam rustig en konden we er ongestoord genieten van al dat moois.

Enkel weetjes :
• Over de hele wereld zijn slechts een veertigtal mensen in staat om een totaal nieuw parfum samen te stellen. De meeste van deze 'neuzen' wonen of woonden in Grasse. Alleen in Grasse en in Versailles bestaan gespecialiseerde neuzenopleidingen.
• Deze 'neuzen' werken maar zo'n twee uur per dag, want meer kan je neus niet aan.
• Grasse werd dé parfumstad omdat het er heel erg stonk. In de 18de eeuw vestigden zich hier heel wat leerlooierijen, waar de huid van koe werd verwerkt tot leer. Om de stank te neutraliseren, gebruikten de inwoners jasmijn en rozen. (bron : "Zin in meer")

Le parfumeur.


Nadat we Maarten terug op zijn appartement in Cannes hadden afgezet (hij moest namelijk om 17.00 u terug beginnen werken op zijn stageplaats) vertrokken we al wandelend richting Le Suquet, het oude oorspronkelijke vissersdorpje waarrond de stad Cannes is gebouwd en dat nu "slechts" een wijk van Cannes is. Maar deze wijk is in mijn ogen absoluut het betere en mooiere deel van Cannes. Ver weg van de glamour en glitter van de Boulevard de la Croisette, kun je hier heerlijk slenteren in de pittoreske straatjes tussen de eeuwenoude gebouwen, en vooral ook klimmen tot helemaal bovenop de heuvel waar het Château de la Castre ligt en de kerk Notre Dame de l' Esperance. Vandaar uit heb je een prachtig zicht over "le vieux port" en de baai van Cannes.

Muurschildering op de zijgevel van het busstation aan de voet van de heuvel van Le Suquet.


Zicht op le Vieux Port.

Eeuwenoude steegjes in Le Suquet.
"Als je lekker en goedkoop wil eten moet je in de straatjes gaan waar de Fransen gaan eten", zei Maarten al de eerste avond dat we in Cannes aankwamen.
Eén van die straten is de Rue Meynadier die begint aan de voet van de heuvel van Le Suquet en een heel eind doorloopt tot in het centrum van Cannes.



Wij vonden er een piepklein restaurantje, La Farigoule genaamd. Je kan er een heerlijk driegangenmenu eten voor maar 16 euro en aan het einde van de maaltijd was de eigenares zo gul om ons ook nog eens een zelfgemaakt likeurtje te laten proeven.


Om de avond en ons verblijf in Cannes af te sluiten maakten we nog een laatste avondwandeling langs het strand en de Boulevard de la Croisette.





Le Capitaine, de zingende clochard ...
Dan is Cannes misschien wel op zijn mooist : als de toeristen verdwenen en de stranden leeg zijn...

Lieve groetjes,
Els









Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen